Niet zo Ideaal


Dit semester is één van de onderwerpen waar ik me veel mee bezig heb gehouden en ga houden: schoonheidsideaal (en zelfbeeld). Hiervoor heb ik een aantal dingen uitgeprobeerd (waaronder een animatie, fotografie en 3D gezichten van papier maché), en uiteindelijk ben ik uitgekomen bij de tekeningen die ik in het begin maakte. Die zijn hierboven te zien. Afgelopen week heb ik deze in de grafiekwerkplaats uitgewerkt, die zal ik later online zetten. 

Product Design


Ik leef nog, en ik blog nog! Ik doe zelfs nog dingen voor school en ik wil je in deze post dus graag even bijpraten over wat ik ga doen / aan het doen ben voor Product Design.

Het uitgangspunt
Zoals met alle dingen die je maakt, is het handig als je een uitgangspunt hebt. Iets wat je irriteert, verbaast, blij maakt of een ander soort emotie opwekt. Ik ben uitgegaan van mijn irritatie over de manier waarop met kleding wordt omgegaan en van mijn lichtelijke obsessie over alles wat draagbaar is. Elk seizoen is weer iets nieuws hip, mensen rennen massaal naar de winkel om goedkope shit te kopen dat na drie keer dragen aan draden hangt, en ondertussen werken mensen aan de andere kant van de wereld zich stuk voor een hongerloontje. Omdat jij zonodig 'hip' moet zijn. Gelukkig kan 'hip' ook op andere manieren, en ik ben blij om te zien dat het tegenwoordig een stuk normaler is om in kringlopen of tweedehandswinkels je kleding te kopen. (Of vintage natuurlijk, maar die term wordt nogal eens gebruikt om tweedehandsjes op te leuken terwijl ze gewoon van drie jaar geleden zijn).

Wat ik wil
In mijn presentatie benoemde ik dat ik dit semester twee dingen wil: iets maken wat een wens vervult, en iets tastbaars maken. Mijn aller ultiemste uitkomst is dat mensen na gaan denken over wat, hoeveel en waar ze kleding kopen en verkopen (niet weggooien dus), en daar verandering in brengen. Maar ik besef me heel goed dat dat niet heel realistisch is. Toch ga ik dit project aan, en dat is omdat ik daarnaast heel erg graag dingen wil maken. Met mijn handen. Iets tastbaars waar ik trots op kan zijn en waar ik plezier van heb als ik het maak. Aangezien ik al twee jaar geen kleding had gemaakt, leek me dat tof om weer op te pakken.

Wat ik ga doen
De rest van dit semester ga ik kleding maken (zoals je in de vorige alinea trouwens ook al wel kon lezen). Voor deze kleding gebruik ik (gordijn)stoffen uit tweedehands winkels en kringlopen. In elk kledingstuk ga ik twee stoffen verwerken. Één hoofdstof (voor het lijfje van een shirt of hoofddeel van een broek), en een bijstof (voor de mouwen van een shirt, of de band bovenaan een broek). De reststukjes die ik overhoud van de hoofdstof verwerk ik als bijstof in een ander kleding item. Deze bijstof combineer ik dan weer met een nieuwe stof etc etc. Uiteindelijk ontstaat hierdoor een schakel van, heel stom verwoord, broers-en-zussen kleding. Elk kledingstuk heeft hierdoor twee zusjes. Als je deze kleding koopt, weet je dus zeker dat er twee andere mensen zijn met wie je een soort connectie hebt door de kleding die je bezit, maar je hebt wél echt een uniek item.
Als de kleding af is ga ik ze fotograferen op een model. Daarnaast wil ik me bezighouden met de manier van verkoop, een naam en logo, campagne of verpakking. Op die manier hoop ik meerdere leerdoelen van mezelf binnen één superleuk project te behalen/ aan te pakken.

Werkschouw Numero Drie







Ik kan een heel verhaal tikken, maar als ik zeg: het ging goed, en als ik zeg: ik ben tevreden, en als ik zeg: zoals de foto's zo zag het eruit: dan vind ik het voor vandaag zo wel goed.

#MARYQUANT





Ik blies het merk Mary Quant nieuw leven in door het ontwerpen van drie korte trailers. In deze trailers heb ik haar sterke grafische beeldmerk en felle kleuren terug laten komen, vergezeld van jaren 60 muziek en hastags en animatie van deze tijd. Dit resulteerde in een catchy geheel dat makkelijk verspreid kan worden via social media, zodat iedereen weet dat Mary Quant terug is.

Familie Wünderbaum



Samenwerking met Erik Peters.

We bedachten een machine met een onbekende functie. In plaats van een handleiding, schreven we een verhaal en fabriceerden we een codetaal. We presenteerden alles in matchende kleding, en gaven onszelf een rol in onze creatie. Het verhaal dat we schreven en het boek dat ik voor de werkschouw heb gemaakt, kan je zien als je verder leest.

STROOM festival, trailer

Festival trailer voor het STROOM festival, gemaakt met behulp van 'found footage' voor het vak Motion Design. 

Het verhaal/concept achter de trailer, is de zee die keer op keer een sterke aantrekkingskracht op mensen blijkt te hebben, het zij letterlijk (mensen die verdrinken, mee worden gesleurd), het zij figuurlijk (vakanties en dagjes uit naar de zee, mensen die schelpen verzamelen en van haar weerbarstige schoonheid genieten). 

STROOM -festival trailer from Jolijn van Dijk on Vimeo